Tagarchief: ouderverstoting

Het verschil tussen ouderverstoting en het ouderverstotingssyndroom

De meeste mensen hebben de term ouderverstoting (PA) en het ouder-verstotingssyndroom (PAS) wel eens voorbij horen komen. Maar zit er een verschil tussen de twee termen en wat is dan precies het verschil? Ja er zit wel degelijk verschil tussen de twee.

Ouderverstoting is een gerechtvaardigde vervreemding omdat er een vorm van mishandeling, verwaarlozing, gedeeltelijke of totale afwezigheid heeft plaats gevonden. De vervreemding treed vaak pas op in een later stadium op latere leeftijd. Bij ouderverstoting kan zich bijna iedere situatie hebben voorgedaan waardoor een ouder-kind relatie is verstoort en daardoor het is vervreemd. Enkele voorbeelden daarvan zijn: Lees verder Het verschil tussen ouderverstoting en het ouderverstotingssyndroom

Advertenties

De problemen rondom ouderverstoting

Mensen die met ouderverstoting te maken hebben zullen het volgende zeker weten herkennen. Geen erkenning krijgen dat een kind wordt vervreemd, tegen dichte deuren aanlopen, geen begrip krijgen van omgeving, rechters & advocaten die ouderverstoting niet erkennen, nergens terecht kunnen voor hulp, psychologen, psychiaters en maatschappelijk werkers die de term helemaal niet kennen of er te weinig vanaf weten. En ondertussen groeit bij jou de frustratie, de woede en verlies je de hoop. Maar waarom is dit nou eigenlijk, waarom zijn er anno 2014 nog steeds zo veel problemen rondom ouderverstoting? Met dit artikel hoop ik wat duidelijkheid te creëren en een antwoord te geven op deze vraag.

Om antwoord te krijgen op die vraag moeten we ons eerst een beetje verdiepen in de medische wereld. Lees verder De problemen rondom ouderverstoting

Drie niveaus van ouderverstoting

kinder-mishandeling
Ouderverstoting varieert in mate van ernst. We kennen 3 niveaus van ouderverstoting. Vaak zitten ouders tussen 2 type van vervreemding in. Meestal een combinatie tussen de milde en de gematigde vorm. Zelden heeft de ouder die de vervreemding veroorzaakt genoeg zelfbeheersing om maar één van de 3 types te zijn. In Nederland hebben we vaker te maken met de milde en gematigde vorm. De ernstige vorm komt in Nederland zelden voor.

Milde vorm = Naïeve type: Dit zijn ouders die passief zijn over de relatie van het kind met de andere ouder en zullen heel soms iets zeggen wat kan vervreemden. In deze gevallen wil de programmerende ouder vaak alleen hun positie veilig stellen. De verstoting is vaak oppervlakkig en herstel is hierbij makkelijk te verwezenlijken.

Gematigde vorm = Actieve type: Dit zijn ouders die eigenlijk wel beter weten dan vervreemding te veroorzaken. Maar door hun intense pijn, verdriet of boosheid willen ze de controle wel eens verliezen over hun gedrag of over wat ze zeggen. Later zullen zij spijt hebben en zich schuldig voelen over hun gedrag. Bij de gematigde vorm wordt vaak gekenmerkt door razernij. De ouder is vaak boos door de verlating van zijn/haar partner.

Ernstige vorm = Geobsedeerde type: Dit zijn ouders die volgens hen een gerechtvaardigde reden hebben om de andere ouder te vernietigen. De programmerende ouder is hierbij volkomen fanatiek en soms zelfs paranoïde. Een kind is vaak zo vijandig tegen de uitwonende ouder dat een bezoek van of naar de uitwonende ouder onmogelijk wordt. Hierbij kan een kind zelfs fysiek geweld laten zien tegen de gehate ouder en zijn kinderen heel erg onrespectvol tegen de uitwonende ouder.

Toch moeten ouders voorzichtig zijn Lees verder Drie niveaus van ouderverstoting

Acht specifieke kenmerken van het ouderverstotingssyndroom

 

 

 

 

1. Minachtingscampagne tegen de ouder waar het kind niet (dagelijks) verblijft. Het kind laat voortdurend zijn/haar haat zien ten opzichte van de uitwonende ouder. De programmerende ouder vertelt het kind negatieve verhalen over de uitwonende ouder en geeft negatieve benamingen. Wanneer de programmerende ouder dit doet zonder medewerking van het kind is er geen sprake van PAS. Er is immers sprake van PAS wanneer het kind ook een bijdrage heeft aan de lastercampagne.
2. Zwakke of onzinnige redenen voor deze minachting.  Hoewel het vaak gaat om ouders met goede ouderschapskwaliteiten en waarbij voor de scheiding sprake was van een liefdevolle relatie met het kind, probeert het kind zijn/haar gedrag te rechtvaardigen door bijvoorbeeld te zeggen: “hij maakt geluiden tijdens het eten”.
3. Het ontbreken van ambivalente gevoelens (de ene ouder is goed, de andere slecht). 
De slachtofferouder heeft volgens het kind alleen maar negatieve kenmerken terwijl aan de programmerende ouder alleen maar positieve kenmerken wordt toegeschreven. Het kind kan zelfs beweren dat het alle plezierige momenten met de slachtofferouder is vergeten.
4. Een nageprate ‘geheel eigen mening‘ van het kind

Het kind beweerd dat de ideeën van hem of haarzelf zijn. Vaak gebruiken deze kinderen woorden en zinnen van de programmerende ouder. Lees verder Acht specifieke kenmerken van het ouderverstotingssyndroom