Het verschil tussen ouderverstoting en het ouderverstotingssyndroom

De meeste mensen hebben de term ouderverstoting (PA) en het ouder-verstotingssyndroom (PAS) wel eens voorbij horen komen. Maar zit er een verschil tussen de twee termen en wat is dan precies het verschil? Ja er zit wel degelijk verschil tussen de twee.

Ouderverstoting is een gerechtvaardigde vervreemding omdat er een vorm van mishandeling, verwaarlozing, gedeeltelijke of totale afwezigheid heeft plaats gevonden. De vervreemding treed vaak pas op in een later stadium op latere leeftijd. Bij ouderverstoting kan zich bijna iedere situatie hebben voorgedaan waardoor een ouder-kind relatie is verstoort en daardoor het is vervreemd. Enkele voorbeelden daarvan zijn:

  • Ouderlijk verbaal geweld
  • Ouderlijke geestelijke en emotionele mishandeling
  • Ouderlijke fysieke mishandeling
  • Ouderlijk seksueel misbruik
  • Ouderlijke afwijzing en verlating
  • Ouderlijke verwaarlozing
  • Ouderlijke geestesziekte (bijvoorbeeld depressie, biopolaire stoornis, angst, persoonlijkheidsstoornis enz)
  • Ouderlijke chronische ziekte of medische handicap
  • Ongeschiktheid als ouder door gebrek aan opvoedingsvaardigheden zoals te vaak straffen, intimideren, chronisch boos zijn, onrealistische hoge verwachtingen van kinderen hebben
  • Kinderen en pubers die zijn aangesloten bij een sekte en worden gehersenspoeld en vervreemd van de ouders
  • Kinderontvoering door een ouder
  • Kinderen die getuige zijn van huiselijk geweld
  • Ouderlijk drank misbruik (alcohol verslaving) gecombineerd met één van de bovenstaande gedragingen
  • Ouderlijk drugs gebruik (drugs verslaving) gecombineerd met één van de bovenstaande gedragingen.
  • Beide ouders kunnen de vervreemding veroorzaken
  • Kan voorkomen in gebroken families (veroorzaakt door bijvoorbeeld een overlijden)

Nu het verwarrende gedeelte. Ouderverstotingssyndroom is een subtype van ouderverstoting. Waarbij bij het ouderverstotingssyndroom er duidelijk een ouder is die aantoonbaar systematisch één of meerdere kinderen of jongeren in de zelfde familie programmeert tegen de andere ouder die voor de verstoting altijd een goede en liefdevolle ouder is geweest. Bij het ouderverstotingssyndroom is het een vereiste dat er een aantoonbare ouder is die het kind programmeert tegen de andere ouder en het vervreemde kind vertoont een aantal of alle acht de kernmerken, terwijl er bij ouderverstoting er niet noodzakelijk een aantoonbare ouder is die de kinderen of jongeren programmeert. Bij ouderverstoting kunnen beide ouders verantwoordelijk zijn voor de verstoting terwijl bij het ouderverstotingssyndroom er vaak maar één ouder verantwoordelijk is voor de verstoting en dat is meestal de ouder waarbij de kinderen of jongeren wonen omdat die de meeste macht en controle over de kinderen of jongeren heeft.

Bij het ouderverstotingssyndroom is de vervreemding dus niet gerechtvaardigd omdat er geen duidelijke reden is en de verstoten ouder altijd een goede en liefdevolle relatie heeft gehad voorafgaand aan de vervreemding. Ouderverstoting en het ouderverstotingssyndroom blijven ingewikkelde onderwerpen. Het is belangrijk om in gedachte te houden dat de vervreemding niet alleen kan optreden door de ouders, maar ook door geestelijke gezondheidszorg deskundigen, artsen, advocaten, leraren, grootouders, stiefouders enz. Hoe wel er een duidelijk verschil is tussen de twee termen blijft de pijn en het verdriet het zelfde. Het gemis van je kind in je leven is nooit makkelijk door wat voor reden dan ook.

Advertenties